و موجب فساد كردد و اكر جراحت بزرك باشد و عمقى داشته باشد و به مجرد ربط بهم نيايد درين هنكام احتياج به دواهايى كه كوشت بروياند از مراهم و ذرورات دارد درخور مزاج و وقت احتياج انجه ضرورت داعى باشد بكذارند و نوعى نمايند كه در جراحت و حوالى ان ورمى حادث نشود يا اينكه عضو را سخت نه بندند و حركت ندهند و حوالى آن را ساعت بساعت طلاهاى بارد بمالند و پارچه لته باب و سركه تر كرده در جايى كه جراحت بهم رسيده اندكى بالاتر از ان بكذارند خصوصا هركاه كه درد و حرارت بوده باشد كه اين تدبيرات منع انصاب مواد از ان عضو مىكنند و اكر از موضع جراحت خون كمتر بيرون آمده باشد درين وقت بسيار است كه موجب ورم مىشود بنابرين اگر در وقت كنجد فصد از عضوى كه مقابل عضو مجروح باشد لازم شود فصد بايد كرد تا ماده كم شود و از ان عضو به طرف ديگر منجذب شود و اكر جراحت